Gekalibreerde camera vision
Een meetsysteem voor een vaste camera, met geometrische beeldanalyse als teller en GPT als onafhankelijke tweede waarnemer.
Twee echte kelderbeelden worden bij iedere test opnieuw gemeten. Een gekalibreerd camerarooster telt de zichtbare kratcellen; GPT telt dezelfde vijf zones daarna zelfstandig na. Pas op de server worden beide uitkomsten vergeleken.
Beeld- en API-contract controleren…
Een meetsysteem voor een vaste camera, met geometrische beeldanalyse als teller en GPT als onafhankelijke tweede waarnemer.
Het vergelijkt referentie en actueel, telt zichtbare kratcellen per product en berekent direct het verschil.
Medewerkers krijgen een herhaalbaar voorraadsignaal met telbewijs, zodat handmatige controle alleen nodig is bij een afwijking.
Start wist eerst de vorige uitkomst en voert daarna één nieuwe server-side meting én onafhankelijke AI-telling uit. Geen referentieaantal, actueel aantal of verschil staat vooraf klaar.
Klaar voor een nieuwe onafhankelijke telling.
Wacht op startStart een telling om de vijf voorraadverschillen te zien.
Referentie—
→Actueel—
Verschil—
Geen hardcoded uitkomsten Het geometrische systeem kent de vijf productzones en de vorm van één zichtbaar kratfront. GPT krijgt de productnamen, beeldposities en beeldpixels, maar géén gemeten of verwacht aantal. De server vergelijkt de twee telroutes pas achteraf.
De groene Heineken-stapel staat tegen de uiterste beeldrand en toont tegelijk voor-, zij- en bovenvlakken. Zonder vlakafbakening telde een los vision-model daardoor wisselend te weinig of juist drie vlakken dubbel.
De oplossing combineert twee onafhankelijke routes: geometrie telt bezette kratcellen; een contrasterend magenta perspectiefraster vertelt GPT welk verticale voorvlak het zelfstandig moet natellen. In tien opeenvolgende blinde magenta-proeven kwam GPT tien keer uit op 9 → 3.
De groene cellen komen uit de geometrische beeldmeting. De AI-regel eronder toont de afzonderlijke GPT-telling van dezelfde run.
HCZBR
Iedere drank heeft een vaste zone in het onveranderde camerabeeld. Zo kan de rode Spa Rood-zone rechts nooit bij Coca-Cola links terechtkomen.
productpixels
Kleur-, helderheids- en contrastregels scheiden het zichtbare kratfront van pallet, muur en schaduw. De beeldpixels bepalen wat bezet is.
De gekalibreerde breedte en hoogte van één krat vormen het raster. Alleen cellen met genoeg productsignaal tellen. De begeleidingskleur wordt per locatie gekozen voor maximaal contrast; bij Heineken bleek magenta het meest stabiel.
AI controleert ná de meting
H—?
C—?
Z—?
B—?
R—?
GPT-5.6-sol krijgt de beelden en vijf productzones, maar niet de rasteruitkomsten. De server toont een vinkje wanneer de onafhankelijke AI-telling exact overeenkomt; bij verschil volgt menselijke controle.
We veranderden steeds één factor en gaven GPT nooit de juiste aantallen. Daarmee konden we zien of stabiliteit uit de beeldmethode kwam en niet uit een verborgen antwoord.
Alle blinde Heineken-runs telden 9 → 3 en sloten zij- en bovenvlakken uit.
Ook geel leverde de juiste telling; één run rapporteerde middelmatige onzekerheid.
De vorm hielp, maar cyaan gaf één keer opnieuw een dubbeltelling van het bovenvlak.
Zes opeenvolgende serverruns bevestigden alle vijf producten: 60 van 60 afzonderlijke beeldtellingen gelijk.
Vrije telling, handmatig perspectiefraster, detailuitsneden, cyaan, geel en magenta. De actuele foto bleef in iedere kleurproef exact gelijk.
Voor deze vaste camera, deze vijf zones en deze kratformaten levert de combinatie reproduceerbare tellingen met zichtbaar bewijs. Bij een verschil krijgt de moeilijke randzone automatisch een aparte hertelling zonder antwoordhint.
Andere magazijnen, camera’s, lichtsituaties en kratten vereisen nieuwe kalibratie en een eigen acceptatietest.
Bij variabele opstellingen kunnen perspectiefmarkeringen, segmentatie en detectors zoals SAM 2 of Grounding DINO de vaste zones dynamischer maken.
In circa twaalf actieve werkuren groeide een voorraadhypothese uit tot een werkende proof of concept én een interactieve presentatie. De kalenderdoorlooptijd van eerste beeldbestand tot live eindcontrole bleef onder de twintig uur.
De eerste uitdaging zat al in het beeld. De semi-realistische AI-illustraties vroegen gerichte promptiteraties om kratmaat, palletpositie en camerastand consistent te krijgen. Daarna volgden telstrategie, kleurproeven, foutanalyse, live integratie en reproduceerbare bewijsruns.
Dat is de advieswaarde: al aan het begin van een mogelijk langer traject aantonen of een idee technisch kansrijk is, vóórdat tijd en budget naar hardware, koppelingen en brede uitrol gaan.
Context bij de snelheid: gestructureerde AI-proeftuinen worden vaak in weken gepland. Deze demonstrator kon sneller doordat één vaste cameraopstelling, vijf producten en een bestaande technische basis bewust centraal stonden. Praktijkvalidatie op meerdere locaties blijft een volgende fase.
Dit is een gekalibreerde proof of concept voor één vaste cameraopstelling, geen universele kratdetector. Als camera, licht, kratmaat of indeling verandert, moet het raster opnieuw worden gekalibreerd en gevalideerd.